Alle FC Emmen aanhangers kennen haar vast: Rina Exel. Rina is al 36 jaar als steward betrokken bij deze Emmer voetbalclub. Wat doet ze dan eigenlijk? Daarover, en meer, praten we bij haar thuis aan de Laan van het Kinholt.
Hier woont Rina (68) al een hele tijd. Op een mooi plekje met ruime tuin, samen met haar dochter Marieke en het kleine hondje Axl. Haar man is jaren geleden overleden.
Eerder woonden ze onder meer aan de Schansstraat, met veel familieleden in de buurt, en in Emmer-Compascuum. Maar ze verhuisden naar Emmerhout omdat dan de speciale school voor Marieke dichter in de buurt was..png)
(foto: Hilde van der Horst-de Jong)
Veteranen
Rina is een zorgzaam type, en niet alleen voor haar familie. Ze probeert altijd mensen te helpen. Zo is ze ook nauw betrokken bij oud-militairen. ‘Vooral de jonge veteranen hebben het zwaar en zelfdoding is niet zeldzaam onder hen. En dan is een luisterend oor, gesprekjes of een schouderklopje heel belangrijk.’ Rina heeft hier meerdere cursussen voor gevolgd en zo vraagt ze aandacht voor mensen met PTSS (posttraumatische stressstoornis) en biedt ze ondersteuning. ‘Het is toch mooi om iemand te kunnen helpen om die weer een stapje de goede richting te krijgen’. Zeker, het is een prachtige maatschappelijke rol.
FC Emmen
‘Als steward ben je de gastdame of gastheer. Maar vooral veiligheid is belangrijk bij de wedstrijden en alles wat er omheen gebeurt. En dan gaat het zowel om het team op het veld als om de supporters. Bij elke wedstrijd is Rina aanwezig, ook bij de uitwedstrijden in het hele land. Ze reist mee met de bus en zorgt ervoor dat de gedragsregels worden gehandhaafd. ‘Moeders waarschuwt maar één keer!’ En ‘Als moeders boos wordt heb je een probleem. Dat weten ze allemaal, en ook de harde kern respecteert dat.’ Het kost haar veel tijd, maar ze doet het met veel plezier. Ze ziet de kinderen groot worden en inmiddels heeft ze de 4e generatie al onder haar hoede.
Emmerhout
Ze woont graag in Emmerhout, het is er lekker rustig. Maar natuurlijk is er ook altijd nog wel iets te wensen. Zo constateert ze dat er in het winkelcentrum veel minder reuring is dan vroeger. ‘Dat mag best een beetje meer. En dat er al 20 jaar geen wijkcentrum meer is, dat is toch ronduit schandalig’, zegt ze verontwaardigd. ‘Dat is zo belangrijk voor de sociale contacten. En niet alleen voor ouderen, maar ook jongeren moeten er een plek hebben.’
De vernieuwde straat in haar deel van de wijk is prachtig geworden. Alleen is het nog niet duidelijk dat het kronkelpad een wandelpad is, en geen fietspad. ‘Kan daar een aanduiding voor komen? Zodat de fatbikes je niet meer aan de kant jagen als je daar wandelt?’
Tip
Als EHBO-er geeft Rina nog een tip mee. ‘In de wijk zijn op meerdere plaatsen AED’s aanwezig. Maar het is wel belangrijk dat iedereen precies weet waar ze hangen. Het zou handig zijn als dit regelmatig in Wijkberichten staat. Een plattegrondje met de plekken erbij. Dat is voor iedereen belangrijk, ook voor niet-EHBO-ers.’ Zo zie je, het helpen zit bij Rina is het bloed.
Bij mijn vertrek krijg ik een koekje om aan Axl te geven. Een vast ritueel bij iemands vertrek. Zo weet het hondje dat hij het rijk weer voor zichzelf heeft.
Wijkberichten Emmerhout 2026 I 2