Jacqueline Withaar is onlangs koninklijk onderscheiden. En terecht. Bijna vijfendertig jaar is Jacqueline als vrijwilliger actief in Emmerhout bij het Sociaal Cultureel Werk van de Sprokkel. En dan met name het kinderwerk en de spelweek.

Als zevenjarige was Jacqueline zelf deelneemster. Toen ze ouder werd, vond ze het leuk om zelf iets met kinderen te doen. Ze meldde zich als vrijwilliger bij de Sprokkel. Na een gesprek met de leiding, werd ze aangenomen als leidster van de ‘knutselcursus’. Iedere woensdagmiddag verzorgt ze, samen met andere vrijwilligers, de kindercursus in de ruimte die de Sprokkel gebruikt in de Schepershof.

(Foto: Hilde van der Horst-de Jong)

Veel veranderd

‘Maar,’ zegt Jacqueline, ‘er is in die vijfendertig jaar veel veranderd. Er zijn minder kinderen in de wijk en we hebben ‘concurrentie’ van de naschoolse opvang. Eerder hadden we wel vijfentwintig kinderen in een groep; dat halen we nu niet meer. Vroeger organiseerden we ook een spelweek in de eerste week van de grote vakantie. Daar namen in het begin wel honderdvijftig kinderen aan deel. De winkeliers sponsorden die week. Zij bekostigden het springkussen en zorgden voor fruit, bolletjes, drankjes en frikandellen.’

Spelweek

‘In januari begonnen we al met de voorbereidingen. Het kostte wel veel tijd, maar ik deed het met heel veel plezier. We kozen ieder jaar een thema, bijvoorbeeld over verkeer, het weer, oud-modern. Om die thema’s heen organiseerden we dan allerlei activiteiten.’ Jacqueline heeft tweeëntwintig keer aan een speelweek meegewerkt. ‘We waren wel met twaalf vrijwilligers. Het was heel gezellig om samen plannen te maken.’

Alles onder één dak

Voor de coronaperiode was de speelweek al gestopt. ‘Er is geen geschikte ruimte meer om zo’n week te organiseren. We hebben een buurthuis nodig waar alles onder één dak kan plaatsvinden.’ Om dat te bereiken heeft Jacqueline vijf jaar mee vergaderd. Er waren plannen om in het te bouwen Kindcentrum ook ruimtes te realiseren voor het Sociaal Cultureel Werk.

Het zou een multifunctionele accommodatie worden: scholen en een wijkcentrum in één gebouw. Maar dat is helaas niet doorgegaan.’ Dat vindt ze erg jammer, maar zegt ze: ‘Ik laat me niet ontmoedigen.’

Goede ruimte nodig

Uit het gesprek met Jacqueline blijkt maar weer eens, dat ruimte altijd een belangrijke rol speelt om iets goed op te zetten. Dat geldt niet alleen voor de speelweek, maar ook voor plannen die er waren voor een jeugdsoos voor twaalf- tot zestienjarigen in de Tussenstee. Dat kon toen niet doorgaan omdat ze eruit moesten in verband met de bouw van Dagelijks Leven. ‘Een nieuw wijkcentrum is nodig, zegt Jacqueline, het zal positiviteit uitstralen, je hebt meer mogelijkheden en je ontmoet elkaar meer. Zolang mijn gezondheid het toelaat, blijf ik betrokken bij de kinderactiviteiten van het Sociaal Cultureel Werk van de Sprokkel.’

Eigen buurt

In de eigen buurt is Jacqueline ook actief. ‘We hebben samen met de buren tegels achter onze schuurtjes gewipt. Hier komen planten. En we hebben net verf gehaald om de parkeerplaatsen duidelijk aan te geven. Op zondagmiddagen bezoekt Jacqueline graag met haar man Johan, de jazz-middagen in Rue de la Gare. Johan werkt aan een boek over de geschiedenis van Emmerhout. Het is dan ook geen wonder dat de Sprokkel en de wijk in huize Withaar regelmatig onderwerp van gesprek zijn.

Als ik vraag of ze nog goede raad voor de wijkbewoners heeft, zegt Jacqueline:‘Let een beetje op elkaar.’



Wijkberichten 2026 I 2