Ted Schilder woont al sinds 1991 in Emmerhout, maar hij heeft zich eigenlijk nooit Emmerhouter gevoeld. Pas na zijn pensionering is hij zich meer op zijn wijk gaan richten. Vooral nadat hij gevraagd werd voor Wijkberichten te gaan schrijven.

Eigenlijk vindt hij dat zelf ook wel gek. ‘Maar pas na mijn pensionering, negen jaar geleden, dacht ik: ik kan wel een abonnement op het Dagblad van het Noorden nemen. En Emmerhout leerde ik pas kennen toen ik op pad werd gestuurd om verhalen te schrijven. Ik had bijvoorbeeld nog nooit van de Borgh gehoord, totdat ik een bewoner daar mocht interviewen.’

Foto: Hilde van der Horst-de Jong

Katholiek nest
Ted werd in 1951 in Weesp geboren, als vierde in een gezin met acht kinderen. In een echt katholiek nest. Iets wat erg bepalend is geweest voor de rest van zijn leven. Na de lagere school ging hij naar Zuid-Limburg naar het seminarie om priester te worden. Het seminarie werd gesloten omdat er te weinig priesterstudenten waren - we zitten midden in de roerige jaren zestig - ging Ted terug naar huis.

Openbaar onderwijs
Hij ging naar de katholieke Pedagogische Academie in Hilversum om onderwijzer te worden. ‘Hoewel het een katholieke PA was, werd ik steeds meer voorstander van het openbaar onderwijs. Ik weet nog dat ik als kind een affiche zag met: ‘Niet apart, maar samen’. Ik dacht dat hebben ze van ons, maar het was de leus van het openbaar onderwijs. Iedereen leefde in zijn eigen bubbel. Toen ik wat ouder werd, vond ik dat heel benauwend. En het inzicht groeide dat we allemaal samen naar één school zouden moeten gaan.’

Emmen
‘Ik ging werken aan een lagere school in Amsterdam. Om niet in dienst te hoeven tekende ik voor 5 jaar. In mijn eerste jaar als onderwijzer trouwde ik met mijn correspondentievriendin Ine. In 1982 kwam ik naar Emmen en kreeg ik een baan als leraar Nederlands aan de Dissel. De Dissel is later opgegaan in het Esdal College. Naast leraar werd ik al snel voor een aantal uren decaan. Dat aantal uren groeide en groeide. Uiteindelijk was ik eigenlijk alleen nog decaan en een paar uur leraar. Hoewel taal wel mijn ding is, vond ik meer bevrediging in het decaan zijn.’

Alleen als ik zing
In de eerste anderhalf jaar hadden Ted en Ine een weekendhuwelijk, tot Ine klaar was met haar opleiding voor wijkverpleegkundige en zij ook naar Emmen kwam. Omdat ze hun kinderen op een Jenaplanschool wilden hebben zochten ze een huis in de buurt van de Mgr. Bekkersschool in Emmerhout. En hier, aan de Laan van het Kinholt, wonen ze 35 jaar later nog steeds en met veel plezier. Hun drie kinderen zijn de deur uit. Ted, maar ook Ine, zijn nog druk met veel dingen. Natuurlijk het regelmatig oppassen op hun drie kleinkinderen, maar ook is Ted druk met zijn familiegeschiedenis en de historie van Weesp. Samen met Ine vormt hij het zangduo ‘Hij met Haar’, dat regelmatig optreedt in onder andere verzorgingshuizen. Ted heeft altijd graag gezongen en is ook vele jaren dirigent geweest van een aantal koren. Ook van kerkkoren. ‘Ik geloof alleen als ik zing,’ zegt hij met een glimlach.



Wijkberichten Emmerhout I 1